दर्शन सहितकाे साहित्य नै जीवन हाे । साहित्य जीवन र हामी बाँचिरहेकाे समय परिपूरक हुन् ।
Friday, April 8, 2016
हे इश्वर !
झर्याे अाँसु मेराे गरी तप्पतप्प
दुखे चस्स छाती गरी चस्स चस्स
लुटे बैँस मेरै लुटे जिन्दगानी
फुटे भाग्य व्यर्थै थियाे के बिरानी ।।
••
न अागाे न पानी भयाे जिन्दगानी
थियाे बाँच्नु धेरै गयाे जिन्दगानी
बिना गल्ति व्यर्थै चुटे चुट्नु सम्म
बगे रक्त धेरै दुखे दुख्नु सम्म ।।
••
कसैले भनेनन् कसैले बुझेनन् ।
गरेँ कै हुँ बिन्ती कसैले सुनेनन्
भयाे जिन्दगी याे उजाडै उजाड
कठै भन्छ कस्ले म देखी उदास ।।
••
खुसी भाग्नु भाग्याे बनाएर एक्लाे
जलेकाे छु अाफैँ भनूँ दाेष कस्काे
झरी जून तारा हुनै थ्याे बिहानी
गरेँ गल्ति केनै भिजायाे सिरानी ।।
••
उदाएर अायाे बनी घामकीरी
रमाएर अाई बनी जूनकीरी
गयाे बैँस मेराे जसै उड्छ रङ्ग
कहानी छ यस्तै जवानी छ फुङ्ग ।।
••
कला रैछ नाैलाे कठै निष्ठुरीकाे
पिएकै छु प्याला कथा जिन्दगीको
छुपाएर पीडा लुकाएर गाथा
नशीबै छ यस्ताे कठै कर्महारा
****
छन्द- भुजङ्गप्रयत्न
विक्रम पवन
बेथान-४- रामेछाप
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment